تقصیر نمودن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نُ / نِ / نَ دَ] (مص مرکب) کوتاهی نمودن. قصور ورزیدن :
با تو ندهد دل که جفایی کنم از بیش
هرچند بخدمت در، تقصیر نمایی.منوچهری.
و رجوع به تقصیر و دیگر ترکیبهای آن شود.