تقطقط

«لغت نامه دهخدا»

[تَ قَ قُ] (ع مص) بر سر خود رفتن. || فرو افتادن دلو. || گام نزدیک نهادن و شتافتن. || در جهان رفتن: یقال تقطقط فی البلاد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر