«لغت نامه دهخدا»
[تَ قَعْ عُ] (ع مص) دور اندیشیدن. (تاج المصادر بیهقی). تعمق. (اقرب الموارد). || لب پیچیدن در سخن. || به اقصای دهن سخن گفتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تقعیر. (اقرب الموارد). || دور درشدن در کاری. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || انصراع و انقلاب: تقعرت المشاجر بالفئام؛ ای انقلبت فانصرعت و ذلک فی شده القتال. (اقرب الموارد). || به تکلف فصاحت نمودن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). و رجوع به تقعیر شود. || مقعر بودن چیزی. (از اقرب الموارد).