تقی الدین

«لغت نامه دهخدا»

[تَ قی یُد دی] (اِخ) محمد بن علی بن رقیق القشیری، حافظ، مکنی به ابوالفتح. بسال 702 ه . ق. در مصر درگذشت. صاحب حبیب السیر به نقل از تصحیح المصابیح آرد که تقی الدین را مصنفاتی است که مانند آنها تألیف کرده نشده است. رجوع به حبیب السیر چ خیام ج3 ص260 شود.