تکاثف گرفتن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ ثُ گِ رِ تَ] (مص مرکب) التصاق. انتقاص حجم جسم. تراکم و برهم فشردگی ذرات یک جسم بر یکدیگر. خلاف انبساط و تخلخل. برهم انباشته شدن بخاطر آرام گرفتن:
تکاثف گرفت آب از آهستگی
زمین سازور گشت از آن بستگی.نظامی.