«لغت نامه دهخدا»
[تَ خوَرْ / خُرْ دَ] (مص مرکب) از جای برجستن و جنبیدن و لرزش گرفتن و مضطرب شدن. (ناظم الاطباء). || سخت ترسیدن. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). || در اصطلاح بنایان نشست کردن بنایی به علت سست شدن پی او. (یادداشت ایضاً).