تکاندن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ دَ] (مص) تکان دادن. تکانیدن :
آمدی لب بام قالیچه تکاندی
قالیچه گرد نداشت خودت نماندی.
(یادداشت بخط مرحوم دهخدا).