«لغت نامه دهخدا»
[تَ وُ] (ع مص) با یکدیگر مروسیدن در شر و بدی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال: تکاوحاً اذا تمارساً و تعالجاً فی الشر بینهما. (منتهی الارب).