تکدیر

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) تیره کردن: کدره تکدیراً. (از منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تیره گردانیدن چیزی را. (از اقرب الموارد). یقال: کدر عیشه. نقیض صفا. (منتهی الارب). || اندوهگین کردن کسی را. || ریختن آب را. (از اقرب الموارد). || در تداول امروزی، نقیض تقدیر.
- تکدیر خاطر؛ تشویش خاطر. (ناظم الاطباء).