«لغت نامه دهخدا»
[تَ کَسْ سُ] (ع مص) ورزیدن و گرد آوردن و رزق جستن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). روزی جستن. (از اقرب الموارد). || تکلف نمودن در کسب. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || به کسب واداشتن بنده را. (از اقرب الموارد).