تکش

«لغت نامه دهخدا»

[تَ کَ] (اِ) استخوان انگور. (صحاح الفرس). تخم و دانهء انگور را هم گفته اند. (برهان). هستهء انگور. (ناظم الاطباء). رجوع به تکز تکژ و تکس شود. || مخفف ته کش، بمعنی ته نشین(1) :
تکش با تلاوش درآمیخته
چنین رودی از هر دو انگیخته.
نظامی (اقبالنامه چ وحید ص180).
(1) - رجوع به تلاوش شود.