تکشمر

«لغت نامه دهخدا»

[تَ کَ مُ] (ع مص) خویشتن را کشمیری جا نمودن. (آنندراج) (بهار عجم) :
ای سفله تمام کار و بار تو دغاست
اینجا به ادب باش تکشمر بیجاست.
نعمت خان عالی (از بهار عجم).
رجوع به تکشمیر شود.