«لغت نامه دهخدا»
[تَ کَشْ شُءْ] (ع مص)برکنده پوست شدن چیزی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تقشر چیزی. (از اقرب الموارد). || پرشکم شدن از طعام. || گوشت خشک خوردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).