تکعبش

«لغت نامه دهخدا»

[تَ کَ بُ] (ع مص) درترنجیدن پوست و یرا گرفتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تکربش. (از اقرب الموارد). رجوع به تکربش شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر