«لغت نامه دهخدا»
[تَ کَ] (ع مص) تکل علیه، لغتی است در اتکل و مذکور است در «وک ل». (منتهی الارب). تکل علیه تکلاً (از باب سمع)؛ توکل نمود بر او. لغتی است در اتکل. (ناظم الاطباء). رجوع به اتکال شود.