تکمکم

«لغت نامه دهخدا»

[تَ کَ کُ] (ع مص) کلاه گرد پوشیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). پوشیدن کُمَّه و آن قلنسوهء مدور است. (از اقرب الموارد). || فروشدن در جامه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد). || فروپوشیدن سر را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر