«لغت نامه دهخدا»
[تَ / تِ کَ] (اِ) آشیانهء مرغان را گویند... و جای مرغ خانگی را نیز گویند. (برهان). آشیانهء مرغان باشد. (فرهنگ جهانگیری) (از فرهنگ رشیدی). آشیانهء مرغان است چه خانگی و چه صحرایی. (انجمن آرا) (آنندراج). خانهء مرغ و جای داشتن آن و آنرا آشیان و آشیانه و نشیم و نشیمن نیز گویند. (شرفنامهء منیری). آشیانهء مرغان و جای باش مرغان خانگی. (ناظم الاطباء). آشیان مرغان. بکند. شب کند. این سه کلمه مصحف یکدیگرند. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).