«لغت نامه دهخدا»
[تَ کَنْ نُ] (ع مص) درآویختن به چیزی. || درهم کشیده شدن اسیر بدوال. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || درهم کشیده شدن دست و پا از زخم و خشک شدن. || تحصن. (اقرب الموارد).