تگ و تاب

«لغت نامه دهخدا»

[تَ گُ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) کنایه از قرار و آرام. (آنندراج) :
خسک ریخته بر گذر خواب را
فراموش کرده تگ و تاب را.
نظامی (از آنندراج).