«لغت نامه دهخدا»
[تَ لَءْ لُءْ] (ع مص) درخشیدن برق و جز آن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). درخشیدن. (آنندراج). درخشیدن ستاره و برق. || افروختن و درخشان شدن شعلهء آتش. (از اقرب الموارد). || درخشیدن و نورانی بودن رخسار. (التاج، از اقرب الموارد).