تلخ جوان

«لغت نامه دهخدا»

[تَ جَ] (اِ مرکب) زهر و سم و مرگ. (ناظم الاطباء). و در بیت زیر از نظامی مقصود، زَهرِه کیسهء صفراست :
تلخ جوانی یزکی در شکار
زیرتر از وی سیهی دُردخوار.نظامی.
رجوع به تلخ خوان و رجوع به مخزن الاسرار نظامی چ وحید ص51 شود.