«لغت نامه دهخدا»
[تِ لِقْ قا] (ع ص، اِ) مرد بسیارسخن. تلقاعه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). مرد بسیارآهوکننده مردم را. (از اقرب الموارد). رجوع به تلقاعه شود.
