تلک پلک

«لغت نامه دهخدا»

[تِ لِ پِ لِ] (اِ مرکب، از اتباع)در تداول مردم رخت و متاع ناچیز خانه. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر