«لغت نامه دهخدا»
[تَ لَکْ کُءْ] (ع مص) پس انداختن و تأخیر کردن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال: فتلکأ فی الشهاده و فی حدیث الملاعنه «فتلکأت عند الخامسه؛ ای توقفت و تبطأت ان تقولها». (اقرب الموارد).