تلمن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ مِ] (هزوارش، اِ)(1) بینی آدمی و حیوانات دیگر باشد به زبان زند و پازند، و به عربی انف گویند. (برهان). به زبان زند و پازند بینی آدمی و دیگر جانوران. (از انجمن آرا) (از آنندراج) (ناظم الاطباء). خرطوم و منقار. (ناظم الاطباء).
(1) - هزوارش talman. (حاشیهء برهان چ معین).