«لغت نامه دهخدا»
[تُ] (اِ) نشانهء تیر. (فرهنگ جهانگیری) (برهان) (فرهنگ رشیدی) (شرفنامهء منیری) (آنندراج). که به عربی هدف خوانند. (برهان) (آنندراج) (شرفنامهء منیری). هدف و نشانهء تیر. (ناظم الاطباء). || ظرف و صراحیی که آن را بصورت شیر و گاو و حیوانات دیگر ساخته باشند و بدان شراب خورند. (برهان) (آنندراج). آوند شرابخواری که بصورت شیر و گاو و دیگر جانوران باشد. (ناظم الاطباء). بمعنی تلوک است. (اوبهی). همان تلوک است که به اختلاف گفته اند و در پلوک اصح آن نگاشته شد. (انجمن آرا). رجوع به پلوک شود.