تلویه

«لغت نامه دهخدا»

[تَلْ یَ] (ع مص) نیک پیچانیدن. (تاج المصادر بیهقی) (ترجمان جرجانی ترتیب عادل بن علی). سخت تافتن. یقال: لویت اعناق الرجل فی الخصومه (شُدِّدَ اللکثره و المبالغه). (منتهی الارب) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج). قال الله تعالی: لووا رُؤسهم(1). (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || غالب شدن بر کسی. || دشوار شدن کار بر کسی. (از اقرب الموارد).
(1) - قرآن 63/5.