«لغت نامه دهخدا»
[تِلْ لَ / لِ کَ / کِ] (نف مرکب)در تداول عامه، آنکه بیگاری کند. آنکه با مزدی سخت اندک برای کسی خدمت کند. رجوع به تله کشی شود.