«لغت نامه دهخدا»
[تِم م] (ع اِ) تبر. || بیل. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || (ص) تمام خلقت. (ناظم الاطباء). || لیله التم و لیله تمه؛ شبی که ماه تمام باشد. (ناظم الاطباء). رجوع به مادهء بعد شود.