«لغت نامه دهخدا»
[تَ حُ] (ع مص) باهم ستیهیدن و خصومت کردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): تماحک البیعان و الخصمان. (اقرب الموارد).
