«لغت نامه دهخدا»
[تَ کَ] (ص مرکب، ق مرکب) تمام و کمال. بی کم و کاست. کام بی نقص و کاستی: بدهی خود را تمام کمال پرداخت. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به تمام و دیگر ترکیبهای آن شود.