تمبر

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (فرانسوی، اِ) تَمر. کاغذ کوچک چهارگوش که بر آن نشان پستخانه چاپ می شود(1) و در پستخانه بر پاکت و غیر آن چسبانده می شود که نشان ادای کرایهء پست است و نیز در ادارات دولتی نشان ادای حق دولت است که بر کاغذها چسبانده می شود. این لفظ، مأخوذ از فرانسوی است(2) که در تکلم مبدل به تمر میشود. (فرهنگ نظام). در لاتینی آن را تمپانوم(3) گوئید. برگه ای کوچک که ادارات پست طبع و در مقابل اخذ حق حمل و نقل نامه ها و غیره به محمول الصاق کنند. (حاشیهء برهان چ معین). کاغذی خرد و چهارگوش که بر آن نقشی طبع کرده اند با ذکر بها و قیمت آن که مقابل وجهی آن را به نامه ها و اسناد و غیره چسبانند. اولین تمبر پستی ایران برطبق کاتالگ شامپیون به سال 1868 م. مطابق با 1285 ه . ق. طبع شده است. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). تمر. رجوع به تمر شود. || شاخه ای زرد رنگ است که از آن خوشهء خرما بیرون می آید (تک جندغ) در این صورت فارسی(4) است. (فرهنگ نظام).
(1) - البته با علامتی مخصوص و مقصود از نشان تصویری است ک روی کاغذ چاپ میشود.
(2) - Timbre.
(3) - Tympanum. (4) - مورد تردید است.