«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) برخورداری دادن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی) (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || بلند گردانیدن. (تاج المصادر بیهقی). به انتها و کمال رسانیدن چیزی را. || توشه دادن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || متعه دادن زن را بعد طلاق. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و فی الحدیث: طلق امرأه، فمتع بولیده؛ ای اعطاها امه. (اقرب الموارد). || دراز ساختن چیزی را. (از اقرب الموارد). || تعمیر کردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || باقی داشتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || عمر دراز دادن خداوند به کسی. (از اقرب الموارد).