«لغت نامه دهخدا»
[تَ مَرْ رُ] (ع مص) پریدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || رفتن چیزی، یقال: تمرص القشر عن السلت؛ ای طار عنه. یعنی، رفت پوست از جو. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).