تمرگیدن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ مَ دَ] (مص) کلمهء اهریمنی نشستن. خفتن و آن نفرین گونه ای است در تداول زنان. بتمرگ، بنشین بطور نفرین. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) :
چمن بی گل و برگم شده پیرامن ارگم
من در او چون بتمرگم
اشک مانند تگرگم نگر ای ابر مطیرم
بر رخ همچو زریرم.
شوریدهء شیرازی (یادداشت ایضاً).