«لغت نامه دهخدا»
[تَ زَ دَ] (مص مرکب) خاموش شدن و ساکت گشتن(1). (ناظم الاطباء). (1) - ظ: اقتباس از «تم زن» [ تَ زِ ] (تم زدن) که در بعضی از لهجه های گیلان مانند لاهیجان بهمین معنی متداول است. و رجوع به تن زدن شود.