«لغت نامه دهخدا»
[تَ مَزْ زُ] (ع مص) مزمزان خوردن شراب را و یک یک مکیدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). اندک اندک مکیدن. (تاج المصادر بیهقی). تمصص شراب. (اقرب الموارد). || مز خوردن. (از اقرب الموارد). || نوشیدن. (از اقرب الموارد). رجوع به مادهء قبل شود.