«لغت نامه دهخدا»
[تَ مَسْ سُ جُ تَ] (مص مرکب) دست آویز جستن : او به معاذیر زور و اقاویل غرور تمسک جست. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1 تهران ص317). رجوع به تمسک و دیگر ترکیبهای آن شود.