«لغت نامه دهخدا»
[تَ مَشْ شُ] (ع مص) چیزی ورزیدن که بدان جامه خرد جهت اهل خود. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || برگ و شاخ برآوردن درخت. || اثر توانگری پیدا شدن بر کسی. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || بی نیاز شدن. (از اقرب الموارد). || سبز شدن برگ. || جامه پوشیدن مردم. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).