تمکن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ مَکْ کُ] (ع مص) جای گرفتن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (غیاث اللغات) (آنندراج). رجوع به کشاف اصطلاحات الفنون شود. || برپای بودن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). قائم شدن. (غیاث اللغات) (آنندراج). || گیاه مکنان روئیدن. (از اقرب الموارد). || منزلت یافتن نزد پادشاه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) : به روزگار وزارت خواجهء بزرگ عبدالرزاق دام تمکنهُ... (تاریخ بیهقی چ ادیب ص153). || دست یافتن. (تاج المصادر بیهقی) (دهار) (مجمل اللغه). قادر شدن بر چیزی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). قادر شدن بر امری و ظفر یافتن بر آن. (از اقرب الموارد). || (ع اِ) جای گرفتگی و استوار شدگی و منزلت و قدرت و توانایی. (ناظم الاطباء) : از فرایض احکام جهانداری آن است که به تلافی خللها، پیش از تمکن خصم... مبادرت نموده شود. (کلیله و دمنه).