«لغت نامه دهخدا»
[تِ مِلْ ل] (ع مص) چاپلوسی کردن. تملق. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تودد و تلطف بکسی و نرم گردانیدن کلام و تذلل: و حبٌّ تملاق و حبٌّ هو القتل. (از اقرب الموارد).
