«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) گل اندودن دیوان را. || یک مصراع شعر گفتن و مصراع ثانی گفتن دیگری. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال: ملط له تملیطاً. (اقرب الموارد).