«لغت نامه دهخدا»
[تَ مَنْ نا پُ تَ] (مص مرکب)تمنا بستن. آرزو و میلی را در دل پروراندن : تا چند تمنا پزم و خام برآید تا چند سحر پرورم و شام برآید. ظهوری (از آنندراج). رجوع به تمنا و دیگر ترکیبهای آن شود.