تمندار

«لغت نامه دهخدا»

[تُ مَ] (نف مرکب) فرماندهء یک تُمَن لشکر و سردار ده هزار. (ناظم الاطباء). رجوع به تمن وتومان شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر