تمنس

«لغت نامه دهخدا»

[؟] (ع اِ) تمنش. این دو کلمه در ابن البیطار بمعنی نوعی درختچه. درختک. بوته. بته. آمده و مترجم فرانسوی هم بهمین معنی(1) ترجمه کرده است: اغیراطن، قال دیسقوریدس فی الرابعه هو تمنس، یستعمل فی وقود النار. (ابن البیطار، یادداشت بخط مرحوم دهخدا). هو [ ای افنیقطش ] تمنس صغیر و له ورق صغار. (ابن البیطار). و رجوع به مادهء بعد شود.
(1) - Arbuste.