تمودی

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ص نسبی) آنچه منسوب به توران باشد چنانکه در ترجمهء ساسان پنجم به بهرام چوبینه پیام داده که تا به توران نروی و به تمودی دشنه کشته نشوی هوای پادشاهی ایران از سر بدر نخواهی کرد. (انجمن آرا). این کلمه هم مانند مادهء قبل از برساخته های فرقهء آذرکیوان است. رجوع به مادهء قبل شود.