تموریخ

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (اِخ) طمورایه(1) از عشایر بسیارکهن ایران و مرکز آنها در الک(2) بوده است و رجوع به کتاب کرد رشید یاسمی ص97 شود.
(1) - ظ: باتموریان که در کتاب ایران در زمان ساسانیان کریستن سن آمده مشابهت و قرابت دارد و رجوع به تموریان شود.
(2) - Elek.