«لغت نامه دهخدا»
[تُمْ مَ] (ع اِ) پاره ای از موی و مانند آن که به کسی دهند تا بدان گلیم خود را درست و تمام سازد. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). ج، تمم [ تُ مَ / تِ مَ ] . || انعام و بخشش. (ناظم الاطباء).