تمهید ساختن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ تَ] (مص مرکب)تمهید کردن. راست کردن. ترتیب و انتظام دادن :
کافرم گر پیش از او یا بیش از او اسلام را
زین نمط کو ساخت تمهید موفر ساختند.
خاقانی (دیوان چ سجادی ص114).
رجوع به تمهید و دیگر ترکیبهای آن شود.
تمهید کردن.
[تَ کَ دَ] (مص مرکب)راست کردن. هموار و آراسته کردن. ترتیب و انتظام دادن.
- تمهید عذر کردن؛ عذر نهادن. عذر گسترانیدن. عذر آوردن. آراستن بهانه و پوزش : و عذر بسیار تمهید کن تا بعد از آن مرا چه فراز آید. (سندبادنامه ص239).
-تمهید مقدمه کردن؛ ترتیب و آراستن و مرتب کردن مقدمهء سخنی. فراهم کردن و آراستن سخن چنانکه مدخل مطلوبی برای بیان اصلی قرار گیرد : پس این مقدمه از بهر آن تمهید کردیم تا خردمندان بدانند که غرض از شراب خوردن چیست. (ذخیرهء خوارزمشاهی).
تمهید صد مقدمه کردیم حیف حیف
یک ره نشد که گوش کند داستان ما.
تنها (از آنندراج).
رجوع به تمهید و دیگر ترکیبهای آن شود.