«لغت نامه دهخدا»
[تَ مَیْ یُ] (ع مص) ناوناوان رفتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). یقال: مر فلان یتمیح؛ ای یتکفا و معناهُ یتبختر و ینظر فی ظله. (اقرب الموارد). || به چپ و راست مایل شدن شاخه و مست. (از اقرب الموارد).